Project News - Kobietki. Wywiad z Deputy Fire Chief - WiksaPiksa

★ v.vacat · 7 Lutego

Dzień dobry, drodzy czytelnicy! Z tej strony @v.vacat, Starszy Publicysta z Redakcji Prasowej Project News. Niedawno zaczął się luty, a co to oznacza? Że coraz bliżej wiosna i to, że ciepłe dni wrócą do nas już niedługo... Luty to również czas na publikację nowych, interesujących rozmów z cyklu „Kobietki”! W pierwszym wywiadzie w tym miesiącu chciałbym Wam, drodzy czytelnicy, przedstawić pewną płomienną kobietę, będącą częścią naszej serwerowej społeczności. Zapraszam Was, drodzy czytelnicy, do zapoznania się z trzecim wywiadem z cyklu „Kobietki”, a moją respondentką jest nikt inny jak @WiksaPiksa, Deputy Fire Chief z San Andreas Fire Department!

v: @v.vacat | WP: @WiksaPiksa

v: Dzień dobry! Z tej strony Starszy Publicysta, @v.vacat z Redakcji Prasowej Project News. Czy zechciałabyś udzielić mi wywiadu do mojego autorskiego cyklu rozmów z żeńską częścią serwerowej społeczności „Kobietki”?
WP: Dzień dobry. Chętnie odpowiem na Twoje pytania.

v: Cieszę się, że zgodziłaś się ze mną porozmawiać. Na początku naszej rozmowy prosiłbym Cię, żebyś przedstawiła się naszym czytelnikom. Powiedz nam coś ciekawego o sobie, proszę!
WP: Jestem Wiktoria i w tym roku kończę 24 lata. Od ponad roku mieszkam w Niemczech razem z moim narzeczonym, choć aktualnie myślimy o zmianie i przeprowadzce do innego kraju. W wolnych chwilach lubię układać klocki LEGO - trochę się tego zebrało na przestrzeni kilku ostatnich lat. Jednym z ciekawszych moich hobby było jeździectwo. Posiadam też swoje dwa konie, które są już na emeryturze. Bardzo lubię również podróżować - w tym momencie mam 15 odwiedzonych krajów i mam nadzieję, że będzie ich jeszcze więcej.

v: Lubię, gdy moi rozmówcy wspominają o hobby, ponieważ każdy z moich respondentów posiada różne pasje. Prosiłbym Cię, żebyś rozwinęła temat hobby, który poruszyłaś w odpowiedzi na prośbę o autoprezentację. Dlaczego akurat wybrałaś takie hobby, a nie inne i co robisz, by pielęgnować te pasje na co dzień?
WP: Tak jak wspominałam wyżej, przez 17 lat jeździłam konno. Brałam udział w zawodach regionalnych i ogólnopolskich, odnosząc wiele sukcesów. Aktualnie, z różnych względów prywatnych, od dwóch lat nie jeżdżę, a moje konie wypoczywają na łąkach po zakończeniu kariery sportowej.
Moja przygoda z końmi zaczęła się, gdy miałam 5 lat. Było to niespełnione marzenie mojej mamy, której nigdy nie udało się nauczyć jazdy konnej, dlatego postanowiła zarazić mnie swoją pasją, co poskutkowało zapisaniem mnie na jazdy konno. Chciałabym również rozwinąć temat podróży. Miłość do nich zaczęła się stosunkowo niedawno - cztery lata temu, gdy razem z rodziną polecieliśmy na wakacje do Egiptu. Od tego czasu udało mi się zwiedzić kawałek świata, głównie Europę, choć planuję podróże trochę dalej. Na początku latałam głównie z biurami podróży, teraz staram się organizować wyjazdy na własną rękę. W tym roku udało mi się odwiedzić Cypr, a niedługo ponownie lecę do Egiptu. Moim ostatnim hobby jest LEGO. Jest to dość kosztowna pasja, więc staram się nie kupować nowych zestawów zbyt często. Na szczęście od mojej wspaniałej rodziny i znajomych dostaję nowe zestawy na święta, urodziny i inne okazje.

v: Chciałbym Cię spytać o to, w jakich krajach do tej pory udało Ci się być i który szczególnie utkwił w Twojej pamięci?
WP: Do tej pory miałam przyjemność odwiedzić takie kraje jak: Niemcy, Dania, Francja, Włochy, Hiszpania, Egipt, Turcja, Grecja, Cypr, Czechy, Słowacja, Litwa, Chorwacja, Wielka Brytania. Każdy z nich zapadł mi w pamięć, lecz nie jestem w stanie wskazać konkretnego powodu.

Autorka zdjęć: @WiksaPiksa

v: Wymieniłaś same piękne kraje z cudowną architekturą, wyjątkowymi walorami kulinarnymi oraz kulturowymi... Bardzo przyjemnie się czyta i rozmawia z osobą, która podróżuje, bo każda z podróży to nowa część w naszym doświadczeniu życiowym. Ja szczególnie miło wspominam swój pobyt w Portugalii, gdzie miałem przyjemność doświadczyć wielu przyjemnych wrażeń, zwłaszcza w sferze turystycznej. Następnym etapem w naszej rozmowie będzie zebranie pewnych informacji związanych z Tobą i Twoją postacią, którą wykreowałaś przez ostatnie 4 lata na serwerze. Powiedz mi, proszę, jak zaczęła się Twoja przygoda z ProjectRPG?
WP: Moja przygoda z ProjectRPG zaczęła się w lutym 2022 roku, dzięki moim znajomym, którzy namówili mnie, abym zagrała w MTA właśnie na tym serwerze. Chciałabym tylko wspomnieć, że wcześniej nigdy nie grałam w MTA, więc początki wcale nie były łatwe. Bardzo krótko po rozpoczęciu gry dołączyłam do San Andreas Fire Department. Jest to jedyna frakcja, do której należałam, ale o San Andreas Fire Department opowiem więcej nieco później.

v: Wyczułaś moje myśli, bo oczywiście wspomniałaś o swojej obecności we frakcji, jaką jest San Andreas Fire Department. Nie pozostaję Ci dłużny, dlatego pociągnę Cię za język w tej kwestii. Jak zaczęła się Twoja przygoda w tej frakcji, o której wspomniałaś w odpowiedzi na moje poprzednie pytanie?
WP: Moja przygoda z San Andreas Fire Department rozpoczęła się w marcu 2022 roku, kiedy kolega namówił mnie do napisania podania. Tak zaczęła się moja historia w San Andreas Fire Department, która trwa do dziś. Poznałam tutaj bardzo wielu wspaniałych ludzi. W tym miejscu chciałabym pozdrowić @alfred, który dołączył krótko po mnie i jest razem ze mną w tej frakcji aż do dziś.

v: 4 lata to bardzo długi czas obecności w jednej i tej samej frakcji. Podziwiam za cierpliwość i oddanie się wyłącznie Fire Department. Twoja długa obecność została również odzwierciedlona w randze, którą posiadasz w szeregach Fire Department. Czy zechciałabyś przybliżyć naszym czytelnikom, jakie zobowiązania wiążą się z Twoją rangą?
WP: Aktualnie w San Andreas Fire Department zajmuję stanowisko wicelidera frakcji, czyli Deputy Fire Chief. Do moich obowiązków należą takie czynności jak: wypisywanie ogłoszeń na forum, zmiana stopni pracowników w grze, na Discordzie oraz na TeamSpeak, przeprowadzanie egzaminów oraz opieka nad nimi, liczenie premii dla pracowników, edycja kartotek pracowniczych, opieka nad uprawnieniami oraz Newsroomem. Jest tego jeszcze trochę, ale to już raczej mniejsze obowiązki.

v: Wspomniałaś o równie ważnej funkcji, którą pełnisz w San Andreas Fire Department - jesteś egzaminatorką w akademii. Czy zechciałabyś powiedzieć kilka słów o tym, czym dokładnie zajmujesz się na tym stanowisku? Czy zechciałabyś coś zdradzić osobom, które mogą być potencjalnie zainteresowane dołączeniem do frakcji?
WP: Tak jak wspomniałam wyżej, jestem jednym z egzaminatorów San Andreas Fire Department i chciałabym przybliżyć, jak to wygląda u nas w praktyce. Egzaminy są różne - na przykład po akademii, powrotne czy na uzyskanie stopnia Engineer oraz wyższych. Każdy egzamin wygląda nieco inaczej, jednak różnice nie są duże. Chciałabym skupić się przede wszystkim na egzaminie uprawniającym akademików do pełnoprawnej służby. Egzamin składa się z dwóch części: teorii oraz praktyki. W części teoretycznej akademik musi odpowiedzieć na kilka pytań związanych z naszymi materiałami szkoleniowymi. Pytania są bardzo zróżnicowane. W części praktycznej należy wykonać RP – są to różne zdarzenia, na przykład wypadki. Nie mogę jednak zdradzać zbyt wielu szczegółów ze względu na poufność oraz regulamin frakcji. Jeśli ktoś jest chętny dowiedzieć się więcej, zapraszam na akademię do San Andreas Fire Department.

v: Twój długi staż we frakcji nasuwa mi dość oczywiste pytanie. Nie myślałaś o odejściu z frakcji? Może zabrzmię dość kontrowersyjnie, lecz 4 lata w tym samym miejscu to dość długo, co może prowadzić do pewnego rodzaju „wypalenia zawodowego”. Nie masz takiego odczucia? Jest coś, co szczególnie trzyma Cię mimo wszystko we frakcji?
WP: Na ten moment nie myślę o odejściu z San Andreas Fire Department, ponieważ jest osoba, która bardzo mnie trzyma przy frakcji. Są również inne rzeczy, które wpływają na moją decyzję – na przykład to, że lubię od czasu do czasu wyjechać na służbę i spędzić czas z naszymi pracownikami. Niestety, nie zdarza się to tak często jak kiedyś, ze względu na brak czasu. Myślę też, że bardzo brakowałoby mi moich obowiązków w San Andreas Fire Department i byłoby mi dziwnie bez nich. Mój staż we frakcji jest bardzo długi, przez co mocno się do niej przywiązałam i bardzo by mi jej brakowało po odejściu.

v: Aktualnie nie jesteś w żadnym z dostępnych dla graczy serwerowych biznesów, lecz czy w przeszłości, podczas swojej przygody z serwerem, miałaś przyjemność wzbogacić jakiś biznes swoją osobą? Jeśli tak, to który biznes?
WP: W trakcie swojej przygody z ProjectRPG byłam w jednym biznesie, a mianowicie w Racing Club. Nie była to długa przygoda - trwała około roku. Zaczynałam od akademii, a po kilku awansach dołączyłam do zarządu. Po odejściu lidera biznesu, poprzez wewnętrzną rekrutację, otrzymałam stanowisko Lidera. Jednak po kilku miesiącach trudno było mi łączyć obowiązki biznesowe z frakcyjnymi, dlatego zapadła decyzja o odejściu z biznesu. Było to ciekawe doświadczenie i fajna zabawa. Na ten moment nie myślę o dołączeniu do żadnego innego biznesu.

v: W tej części naszej rozmowy chciałbym się skupić na głównej tematyce, czyli pytaniu odnoszącym się do cyklu „Kobietki”. Pierwsze pytanie z cyklu, które chciałbym Ci zadać, będzie dotyczyło Twojej przeszłości. Jaki moment w Twoim życiu najbardziej wpłynął na to, jaką osobą dzisiaj jesteś?
WP: Uważam, że jednym z głównych momentów, który wpłynął na to, jaką jestem dziś osobą, był mój pierwszy wyjazd do Niemiec. Było to zaraz po napisaniu matury. Ponieważ była to trudna i wymagająca praca, nauczyła mnie dyscypliny, odpowiedzialności oraz dorosłości. Myślę też, że bardzo dużo dały mi w życiu konie – nauczyły mnie pokory i cierpliwości. Odkryłam dzięki nim swoją miłość do zwierząt oraz chęć niesienia im pomocy. W Polsce mam dwa kotki zabrane z bardzo złych warunków – są u mnie od kilku lat i aktualnie wyglądają jak pączki w maśle.

v: Następnym pytaniem chciałbym zbadać Twoją semantykę, lecz nie spytam o byle jakie słowo. Jak definiujesz pojęcie „kobiecość"?
WP: Jak definiuję termin kobiecości? Szczerze mówiąc, nigdy się nad tym nie zastanawiałam, ale gdy teraz o tym myślę, nie uważam, że kobiecość to noszenie sukienek, posiadanie długich włosów czy malowanie się. Kobiecość to wrażliwość i empatia, którą okazujemy, troszcząc się o siebie i innych. To także siła, która pozwala walczyć o siebie i swoją rodzinę. To bycie autentyczną i życie w zgodzie z samą sobą, a nie dostosowywanie się do oczekiwań społeczeństwa.

v: W Twojej definicji szczególnie wzruszyła mnie część, że kobiecość to siła do walki o siebie i swoją rodzinę. Również na wyróżnienie zasługuje sentencja dotycząca bycia indywidualistką oraz życia w zgodzie z samą sobą, co tylko pokazuje, że nie warto ślepo gonić za pewnymi wzorcami wyznaczonymi w społeczeństwie, które aktualnie nas otacza. W życiu każdego z nas, niezależnie od nas otaczają nas kobiety. Powiedz mi, proszę, jaki wpływ na Twoje życie wywarły kobiety, którymi otaczałaś się np. w dzieciństwie?
WP: Myślę, że największy wpływ na moje życie miała moja mama, która od zawsze była dla mnie jak najlepsza przyjaciółka. Bardzo dużo mnie nauczyła i zawsze mogłam liczyć na jej wsparcie. Bardzo brakowało mi jej po wyjeździe do Niemiec, dlatego często rozmawiamy przez telefon. Zawdzięczam jej wiele swoich sukcesów. Dzięki niej jestem na etapie życia, w którym niczego mi nie brakuje.

v: Pytania z mojego cyklu są dość... sentymentalne i mają na celu pobudzić Twoją pamięć i odnaleźć pewne istotne rzeczy z Twojego życia. W tym pytaniu nie będzie inaczej. Czy zechciałabyś powiedzieć, jak zmieniała się Twoja relacja z samą sobą na przestrzeni kilku ostatnich lat?
WP: Na przestrzeni lat moja relacja z samą sobą bardzo się zmieniała. Przede wszystkim zaakceptowałam samą siebie oraz przestałam przejmować się opinią innych. Wyszłam również z problemów, w które nie chcę się tutaj bardziej zagłębiać, ponieważ są bardzo prywatne. Pokochałam swoje życie takim, jakie jest, i przestałam przejmować się rzeczami, na które nie mam wpływu. W ostatnich latach moja relacja z samą sobą bardzo zmieniła się na plus - i nie jest to tylko moja zasługa, ale również osób, którymi się otaczam.

v: Małymi krokami zbliżamy się do końca naszej rozmowy, dlatego czas na pytanie zamykające naszą główną rozmowę oraz część pytań z cyklu „Kobietki”. Jaką sentencję chciałabyś przekazać żeńskiej części odbiorców naszej rozmowy?
WP: Chciałabym przekazać wszystkim dziewczynom, aby nie przejmowały się opinią innych, robiły to, co uważają za słuszne, skupiały się na sobie i spełniały swoje marzenia. Dbajcie o swoje zdrowie psychiczne oraz fizyczne.

v: I tym pytaniem zakończyliśmy naszą rozmowę! Chciałbym Ci z tego miejsca bardzo serdecznie podziękować za naszą inspirującą rozmowę. Korzystając z okazji, że występujesz na łamach Project News, miałabyś ochotę kogoś pozdrowić?
WP: Również chciałabym Ci podziękować za zaproszenie do rozmowy. Chciałabym pozdrowić całą frakcję San Andreas Fire Department oraz @Reiji_Sakamaki.

Dziękuję Wam, drodzy czytelnicy, za przeczytanie naszej rozmowy do samego końca! Z tego miejsca chciałbym również podziękować za ciepły odbiór ostatniego wywiadu z serii „Kobietki”! Zachęcam do bieżącej obserwacji działu z wywiadami, bo już niedługo światło dzienne ujrzy kolejny, czwarty wywiad z cyklu „Kobietki”. Zapraszam Was gorąco do zapoznania się z twórczością pozostałych członków Redakcji Prasowej Project News. Bis bald!