Project News - Tajemnicze zaginięcia psów w Angel Pine.

Neesqus · 4 Stycznia 2022

Witam, z tej strony Trainee @Neesqus z Project News. Dzisiaj poruszę temat tajemniczych zaginięć psów w Angel Pine.
Znikanie psów jest niezrozumiałe przez mieszkańców, nikt tak naprawdę nie wie, o co chodzi i dlaczego ich psy znikają.
Przeprowadziłem z miejscowymi parę wywiadów, które możecie Państwo zobaczyć, czytając mój artykuł.
Serdecznie zapraszam do lektury.

Część I

Zacznijmy od początku, w poprzednim roku miejscowy drwal zauważył dziwną postać pośród drzew. Jak on opisuje, była ubrana w czarne szaty i prawie jej nie zauważył, według niego była dość wysoka, ale nie zdążył ocenić jak bardzo, ponieważ od razu zniknęła mu z oczu. Następnego dnia Pan Kazimierz wyszedł z samego ranka do swojego psa, kundel był wystraszony i nie wiedział co ze sobą zrobić. Mężczyzna się zaniepokoił, zadbał o swojego psa, nakarmił go, a następnie zaczął szukać przyczyny takiego stanu jego pupila. Z początku myślał, że to przez jego stan zdrowia, mianowicie Brutus ma parwowirozę, lecz zauważył, że to był tylko lęk. Pies nie miał żadnych objawów, nie wymiotował, nie był osowiały i miał apetyt. Drwal przypomniał sobie o tajemniczej postaci i od razu wiedział, że to przez nią jego pies był taki wystraszony, ale co ona dokładnie mu zrobiła, nie dowiedział się do dnia dzisiejszego. 14 grudnia Pan Kazimierz oznajmił, że jego pies zaginął, incydent ten od razu skojarzył z wydarzeniami, które odbyły się rok temu. Teraz miejscowy drwal jest bardzo smutny, ponieważ zaginął jego najlepszy przyjaciel.
Przeprowadziłem z nim wywiad na bieżący temat.

R - Redaktor @Neesqus | K - Drwal

R: Witam, czy mogę zająć chwilkę?
K: Oczywiście
R: Chciałbym porozmawiać na temat pańskiego psa, co go z panem łączyło?
K: Znalazłem go 7 lat temu poniewierającego się po lesie, był bardzo brudny i zaniedbany, widać było, że ktoś go porzucił. Wziąłem go pod mój dach i się nim zaopiekowałem, nawiązałem z nim mocną więź, od tamtego momentu był on moim najlepszym przyjacielem. Zawsze chodziliśmy razem po lesie, czasami nawet pomagał mi zbierać grzyby, niosąc mały koszyczek w zębach.
R: Czyli mieliście naprawdę dużo wspólnego.
K: Tak jak wspomniałem wcześniej, byliśmy najlepszymi kumplami.
R: Rozumiem, jeśli mogę zapytać, w jakich on okolicznościach zaginął?
K: To był 14 grudnia, wstałem jak co dzień rano, zrobiłem sobie jajecznice na boczku i poszedłem nakarmić Brutusa, wtedy już go tam nie było.
R: Rozumiem, czyli zaginął w nocy z 13 na 14 grudnia?
K: Tak.
R: Bardzo mi przykro z tego powodu, a co Pan zrobił, gdy się Pan o tym dowiedział?
K: Od razu zgłosiłem się do burmistrza, napisałem ogłoszenie o zaginięciu i porozwieszałem je wokół miasta.
R: Dobrze, a czy wie Pan kto za tym stoi?
K: Nie, ale się domyślam, w lutym widziałem jakąś ciemną postać w lesie, potem ten incydent gdzie Brutus się bardzo wystraszył, myślę, że to właśnie ta postać za tym stoi.
R: Między lutym a grudniem jest dość spory okres, czy to aby na pewno jest prawidłowy tok myślenia?
K: Nie mam pewności, ale to może być zrobione umyślnie, żebym nic nie podejrzewał.
R: Dobrze, jeszcze jedno mnie dziwi, po co są komuś psy, bądź ich ciała?
K: Też mnie to dziwi, niestety nie znam intencji tych porwań.
R: Rozumiem, nie chce panu zabierać dużo czasu. To będzie na tyle. Do widzenia, miłego dnia!
K: Dziękuję, nawzajem.

Część II

Z tego, co mi wiadomo, zaginięcie swojego psa zgłosiła również mieszkanka Angel Pine, Pani Abigail Miller. Doniosła, że jej suczka Diana bardzo szczekała i skomlała w nocy z 15 na 16 grudnia. Bladym świtem Pani Miller poszła sprawdzić jaka była przyczyna głośnego szczekania jej psa, lecz zastała tylko i wyłącznie pustą budę. Kobieta pomyślała, że jej czworonóg po prostu wydostał się za ogrodzenie i radośnie biega po ulicach miasteczka, jednakże prawda była zupełnie inna. Gdy Abigail zaczęła szukać swego psa po mieście, niczego nie znalazła, a więc udała się do sąsiadów, aby się zapytać, czy być może nie widzieli Diany. Kobieta była zaskoczona, żaden z jej znajomych nie widział jej pupila. Napisała więc ogłoszenie na temat zaginięcia jej suczki i zawiesiła jej na tablicy z ogłoszeniami.
Również z nią przeprowadziłem wywiad, proszę zobaczyć.

R - Redaktor @Neesqus | P - Pani Miller

R: Witam, czy mogę przeprowadzić z panią wywiad?
P: Jasne, że można!
R: Dobrze, a więc chciałbym zapytać, co Panią łączyło z suczką.
P: Spora więź, mój starszy brat, już świętej pamięci podarował mi tę suczkę na moje urodziny.
R: A ile lat temu ją Pani dostała?
P: Około 5 lat temu.
R: Rozumiem, czyli zdążyła się Pani dobrze z nią zapoznać.
P: Oczywista sprawa, po co Pan zadaje taki durne pytania!? Ten piesek to dla mnie prawdziwy skarb.
R: Dobrze, przechodząc do sedna sprawy, w jakich okolicznościach ona zaginęła?
P: W nocy z 15 na 16 grudnia Diana bardzo skomlała, z samego ranka, około godziny 4, wyszłam zobaczyć, co tam się działo, ale zastałam tylko pustą budę.
R: I co Pani wtedy zrobiła?
P: Pomyślałam, że Diana biega po ulicach Angel Pine, ale nigdzie nie mogłam jej znaleźć, dlatego napisałam ogłoszenie i je wywiesiłam na tablicy ogłoszeń.
R: Bardzo mi przykro z powodu Pani suczki. To na tyle, do widzenia i miłego dnia!
P: Do widzenia.

Odkąd Pani Miller zgłosiła zaginięcie swojej suczki, ogłoszeń na temat zaginięć psów pojawiło się naprawdę sporo. Mieszkańcy Angel Pine boją się o swoje kundle, a nawet i o swoje życia. Temat ten stał się najpoważniejszym temat w tej okolicy. Ludzie rozmawiają ze sobą i szukają sprawcy tajemniczych zaginięć. Do sprawy dołączył również burmistrz, który stara się uspokoić swoich mieszkańców.
Również z nim przeprowadziłem wywiad.

R - Redaktor @Neesqus | B - Burmistrz Angel Pine

R: Witam Pana serdecznie, czy mogę zadać Panu parę pytań??
B: Tak, możesz.
R: Dziękuję, a więc chciałbym poruszyć temat tajemniczych kradzieży psów. Ile zostało przyjętych ogłoszeń o zaginięciu czworonogów?
B: Na ten moment 16, ale myślę, że to jeszcze nie koniec.
R: Dorze, rozumiem. A czy zostały uaktywnione jakieś dodatkowe jednostki ochrony ze względu na zaistniałą sytuację?
B: Oczywiście, że tak. Lampy uliczne świecą się całą noc, kamery również działają cały czas, a nasi pracownicy starają się ciągle mieć oko na to, co się dzieje w mieście.
R: Rozumiem, wychodzi na to, że naprawdę dbacie o bezpieczeństwo swoich mieszkańców.
B: Tak, bezpieczeństwo przede wszystkim!
R: Otóż to, a czy została powiadomiona o tym policja?
B: Dopiero wczoraj przyjęli nasze zgłoszenie, więc od niedawna zaczęli działać.
R: Dobrze to na tyle, widzę, że jest Pan zajęty. Do widzenia, miłego dnia!
B: Do widzenia!

Miejmy nadzieję, że sprawa się szybko wyjaśni, a właściciele swoich psów otrzymają je z powrotem.
Dziękuję za poświęcony czas na przeczytanie mojego pierwszego artykułu.
Liczę, że sprawiło wam to przyjemność.